Koncert Muzyki Barokowej

Centrum Kultury Raszyn zaprasza
na koncert w wykonaniu zespołu villaNOva

w składzie:
Michał Sławecki – kontratenor,
Jacek Urbaniak – flety proste, opracowanie muzyczne,
Joanna Morska-Osińskaskrzypce barokowe, kierownik zespołu,
Paweł Zalewski – viola da gamba,
Michał Sawickipozytyw.

W programie koncertu usłyszymy najpiękniejsze utwory polskie, włoskie i niemieckie z XVI – XVIII wieku:
Alessandro Besozzi  (1702-1775) Duetto accompagnatto  w opracowaniu na zespół
Jan Sebastian Bach (1685-1750) Preludium chorałowe – Jesus bleibet meine Fruede  z Kantaty BWV 147 (Jezus pozostaje moja radością); Aria z Pasji wg św. Mateusza – Erbarme Dich mein Gott  BWV 244 ( Zmiłuj się Boże)
Carl Friedrich Abel  ( 1723-1787)  Andante i Allegro z Sonaty na viole da gamba
Jan Sebastian Bach (1685-1750) Largo z Koncertu G-dur, BWV 1056; Fantasia super Jesu, meine Freude BWV 713 (Jezu moja radości)  na pozytyw
Georg F. Haendel  (1685-1759) Vaghe fonti  – Arioso Ottona z opery Agrippina ; Ombra mai fu   – aria Xerxes’a z opery Xerxes
Luigi Boccherini  ( 1743-1805)  Menuet
Krzysztof Klabon  ( 1550-1616) 3 pieśni z cyklu powstałego ok. 1590 r. Pieśni Kaliope Słowieńskiej na teraźniejsze pod Byczyną zwycięstwo – skomponowane ku czci hetmana Jana Zamoyskiego, ze słowami Stanisława Grochowskiego

18 marca (sobota) godz. 18:00
Centrum Kultury Raszyn
Al. Krakowska 29A

Bilety w cenie 20 zł, 10 zł (seniorzy, uczniowie oraz studenci) w sprzedaży od 15 do 16 marca w godz. 17:00 – 19:00 oraz godzinę przed koncertem.

 

Zespół Barokowy VillaNOva powstał w styczniu 2012 r. z inicjatywy skrzypaczki Joanny Morskiej. Zespół specjalizuje się w wykonywaniu kameralnej muzyki europejskiej okresu Baroku w najbardziej zbliżonej do tej epoki formie brzmieniowej skupiając w swym gronie znakomitych wokalistów i muzyków warszawskich. Muzycy grają na kopiach instrumentów siedemnastowiecznych z towarzyszeniem śpiewaka operującego głosem kontratenorowym.

michal-slaweckiMICHAŁ SŁAWECKI Absolwent Wydziału Wokalnego Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie Artura Stefanowicza. Jako student zadebiutował w Zemście nietoperza J. Straussa śpiewając partię Księcia Orlofsky’ego w Operze na Zamku w Szczecinie, w Koronacji Poppei Monteverdiego w roli Nerona w Teatrze Collegium Nobilium w Warszawie. Występował również w Filharmonii Narodowej w Warszawie, Filharmonii w Szczecinie, Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, Operze Śląskiej w Bytomiu, Teatrze Polskim w Warszawie, Teatrze Wielkim-Operze Narodowej w Warszawie, Operze Nova w Bydgoszczy, Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu, Studiu Koncertowym im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, Teatru Manoel na Malcie. Koncertował także na Litwie, Łotwie, we Włoszech, Francji, w Niemczech, Belgii, Grecji, Austrii, Kazachstanie, Serbii oraz RPA.

W swoim repertuarze koncertowym ma liczne dzieła od muzyki barokowej po muzykę współczesną. Jego repertuar operowy obejmuje takie utwory, jak Dydona i Eneasz H. Purcella (Czarownica), Juliusz Cezar G.F. Händla (Sekstus), Zemsta nietoperza J. Straussa (Książę Orlofsky), Koronacja Poppei C.Monteverdiego (Neron), Rinaldo G.F. Händla (Rinaldo), Agrippina G.F. Händla (Neron), Orfeusz i Eurydyka Ch.W. Glucka (Anioł) Wesele Figara W.A. Mozarta (Cherubin), Voyager S. Kupczaka (Voyager), Lost Higway O. Neuwirth (Andy).

Uczestniczył w wielu kursach wokalnych, doskonaląc swoje umiejętności z takimi artystami, jak Paul Esswood, Michael Chance, James Oxley, Jadwiga Rappé, Anna Radziejewska, Olga Pasiecznik. Współpracuje z wybitnymi polskimi kompozytorami. Utwory Pawła Mykietyna (Shakespeare’s Sonnets) śpiewał m.in. w Rzymie (Corso Polonia/X Edizione del Fesival delle Arti Unite), na Malcie (Teatru Manoel/Concert of Polish Contemporary Music Masters), we Fryburgu (Post Fine Arts), we Lwowie (XVII International Contemporary Music Festival) w RPA (National Arts Festiwal 2015). Sławomirem Kupczakiem (Premiera Opery „Voyager” Teatr Wielki- Opera Narodowa w Warszawie). Brał udział w prawykonaniach: Missy Assumptionis Bartosza Chajdeckiego z Orkiestrą Symfoniczną Polskiej Filharmonii Bałtyckiej pod dyrekcją Piotra Sułkowskiego (Gdańsk), prawykonanie Golgoty Polskiej Andrzeja Zaryckiego z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej pod dyrekcją Tadeusza Wicherka w Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku (rejestracja TVP). Utwory Sebastiana Krajewskiego wykonywał z towarzyszeniem orkiestry Ars Nova podczas festiwalu Warszawskie Spotkania Muzyczne na Zamku Królewskim w Warszawie (rejestracja Polskie Radio), wykonywał także utwory Macieja Zielińskiego podczas koncertu Kolęda Nova z towarzyszeniem orkiestry AUKSO pod dyrekcją Marka Mosia (rejestracja TVP).

Michał Sławecki zrealizował też wiele nagrań radiowych oraz telewizyjnych.

Jacek Urbaniak, studia na oboju i flecie prostym odbył w Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie, grał w Operze w Oslo, Warszawskiej Operze Kameralnej i Filharmonii Narodowej.Założyciel i długoletni kierownik najbardziej znanego i zasłużonego dla kultury polskiej Zespołu Muzyki Dawnej Ars Nova, laureata Fryderyka. Kawaler Krzyża Zasługi, otrzymał Medal Gloria Artis i tytuł Zasłużonego dla Warszawy. Od lat współpracuje z wieloma reżyserami komponując muzykę do spektakli telewizyjnych, teatralnych i filmowych. Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Muzyki Dawnej.

Paweł Zalewski, viola da gamba, jeden z nalepszych polskich młodych muzyków grających na tym instrumencie. Studiował u Marcina Zalewskiego, Petera Wagnera, Kazimierza Pyzika doskonaląc się również na kursach mistrzowskich u wybitnych muzyków europejskich. Współpracuje z wieloma zespołami muzyki dawnej m.in. Capella Cracoviensis, Concerto Polacco, Narol Baroque, Orkiestrą Złotego Wieku, występujac na wielu festiwalach w Polsce i w Europie. Zajmuje się również muzyką rozrywkową jako gitarzysta, wokalista i kompozytor – ma na swoim koncie ścieżkę dźwiękową do filmu dokumentalnego i reklamy.

Joanna Morska, skrzypce barokowe i współczesne, sopranistka i wokalistka jazzowa, dzieląca swój czas prywatny i zawodowy między USA i Polską. Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego im. F. Chopina w klasie skrzypiec prof. Krzysztofa Jakowicza i Conservatoire National Superieure de Musique w Paryżu w klasie Jean Fournier’a. Uczennica Zofii Bregy i Bogny Sokorskiej w Warszawie i Jane Snow w Albuquerque, w Nowym Meksyku. Skrzypaczka m.in. Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Narodowej, Orkiestry Kameralnej Karola Teutscha, Ars Nova, Pro Musica Chamber Orchestra and Baroque Ensemble w Santa Fe. Z zespołem Ars Nova nagrała dla Polskiego Radia Tabulaturę Jana z Jasiennej śpiewając i grając na rebeku. Jako śpiewaczka wystąpiła w oratorium Eliasz Felixa Mendelssohna pod dyr. Kazimierza Korda, nagrała też z New Mexico Symphony partię sopranową w Carmina Burana Carla Orffa. Laureatka I Międzynarodowego Konkursu Wokalistów Jazzowych w Zamościu. Koncerty ze Zbigniewem Namysłowskim i Leną Ledoff. Gra na skrzypcach współczesnych Ludwiga Arnolda ( 2 Złote Medale, 1909 Częstochowa, 1912 Kalisz) i barokowych, z aniołem zamiast ślimacznicy, wykonanych przez japońskiego lutnika Hiroaki Inoko w1996r.

Trochę informacji o epoce baroku w muzyce.

W historii muzyki za początek epoki baroku uważa się datę 1597 roku, kiedy to włoski kompozytor i śpiewak-wirtuoz Jacopo Peri skomponował operę Dafne a za koniec, datę śmierci jednego z najgenialniejszych kompozytorów wszech czasów, Jana Sebastiana Bacha, czyli rok 1750. Epoka poprzednia, renesans, charakteryzowała się wielogłosowością czyli polifonią – kompozytorzy tacy jak, najsłynniejszy ówcześnie, Palestrina pisali utwory na wiele głosów, czasami nawet 30. Były to przeważnie utwory chóralne. Najważniejszym elementem muzyki był akord czyli harmonia.

Powoli zaczęto zdawać sobie sprawę z trudności w zrozumieniu tekstu, który był rozpisany na wiele głosów i jednocześnie słyszało się różne słowa w tym samym czasie. Dlatego też we Florencji, w 1590 r. grupa literatów zawiązała tzw. Cameratę, która zaatakowała muzykę renesansu właśnie za stosunek do tekstu – twierdzono, że w muzyce polifonicznej poezja była ”porwana na strzępy”. Postulowano, by muzyka oddawała w utworze cały sens opowiadanej historii a nie opisywała tylko pojedyncze słowa co sprowadzało się do tego, że piszczano wysoko, kiedy w tekście był „śpiew ptaków” albo buczono nisko, kiedy było słowo „burza”.

viola da gamba basowa

viola da gamba basowa

Tak powstała monodia akompaniowania czyli melodia z akompaniamentem akordowym – technika i praktyka tak dobrze znana nam współcześnie jako piosenka, pieśń czy koncert na instrument solowy z akompaniamentem orkiestry. Styl stary nazywano z włoska stile antico a nowy, stile nuovo – w renesansie „harmonia jest panią słowa” a w baroku „ słowo jest panem harmonii”.

Ponieważ w tamtym czasie, między rokiem 1588 a 1793, w wyniku zakazu papieskiego na scenie nie mogły występować kobiety, ich role musieli wykonywali mężczyźni. Do tego aby imitować głos kobiecy potrzebni byli kastraci – młodzi mężczyźni, którym przed okresem dojrzewania chirurgicznie usuwano jądra i którzy dysponowali rodzajem wysokiego głosu zbliżonego do sopranu lub altu ale o znacznie mocniejszym brzmieniu. Niektórzy z nich byli tak wspaniali, że kompozytorzy tacy jak np. Georg Friedrich Haendel, pisali role specjalni dla nich. Niektórzy z nich zdobyli wielka sławę w Europie stając się ówczesnymi celebrytami. Choć Papież Sykstus V już w 1587 r. surowo zabronił kastracji młodych chłopców to jednak praktyka rządziła się swoimi prawami.

Współcześnie partie głosów wysokich w operach i utworach solowych z epoki baroku wykonują kontratenorzy – mężczyźni, którzy dzięki odpowiedniej technice jak i wrodzonym uwarunkowaniom są w stanie operować pełną skalą głosu altu, mezzosopranu a nawet sopranu. Jeśli chodzi o instrumenty z epoki baroku to do naszych czasów dochowało się ich całkiem sporo, szczególnie skrzypiec ale są one ekstremalnie drogie więc współcześni lutnicy czyli konstruktorzy instrumentów strunowych tworzą je według starych, niezmienionych metod. Są też instrumenty dęte jak flety, puzony, oboje czy pozytyw czyli przenośne małe organy piszczałkowe.

Pozytyw

pozytyw

Stworzenie takiego instrumentu, czy to szpinetu, harfy, skrzypiec, który niejednokrotnie był pięknie inkrustowany, malowany albo rzeźbiony łączy się z wieloma trudnościami jak chociażby ze znalezieniem wyselekcjonowanego drewna, które przez wiele lat musi schnąć aby nabrać właściwości umożliwiających pracę. W przypadku skrzypiec, viol czy viol da gamba (prototyp wiolonczeli ale trzymany nogami) potrzebne są również struny ale nie współczesne, metalowe lecz te z epoki baroku czyli robione z jelit zwierzęcych, które też współcześnie się produkuje.

Proponujemy, aby po koncercie, ci z publiczności, którzy będą zainteresowani, podeszli do muzyków i z bliska obejrzeli instrumenty i dowiedzieli się więcej w bezpośredniej rozmowie.

Joanna Morska – Osińska

 

 

 

villaNOva

 

#d7151a
Change this in Theme Options