Spektakl pt. „Obłoczni, czyli sen Chopina”

Centrum Kultury Raszyn zaprasza na spektakl
pt. „Obłoczni, czyli sen Chopina”

Autor sztuki:
Grzegorz Walczak

Reżyseria i wykonanie:
Olgierd Łukaszewiczw roli Fryderyka Chopina
Henryk Talar w roli Juliana Fontany
Grzegorz Walczak

Muzyka:
Fryderyk Chopin (w twórczej aranżacji Marii Pomianowskiej)
Julian Fontana

Muzycy:
Maria Pomianowska – śpiew, sarangi, kamancze, gadułka, er-hu, morin-hur, suka fidel
Gwidon Cybulski – śpiew, balafon, bęben, cymbały
Ewa Beata Ossowska – fortepian

Zamierzeniem autora jest ukazanie twórczości Chopina za pomocą niecodziennego chwytu literackiego (fantasy w połączeniu z dokumentalistyką biograficzną) i z odmiennej niż zwykle perspektywy muzycznej. Rzecz oparta jest na faktach z życia Chopina i jego wieloletniego przyjaciela – Juliana Fontany – rówieśnika, osobistego powiernika, kopisty, wydawcy i popularyzatora dzieł Mistrza, podróżnika, tłumacza „Don Kichota”, autora prac z zakresu ortografii, astronomii, a także kompozytora – prawdziwego człowieka renesansu, którego życie było niezwykle burzliwe i barwne, w końcu niezwykle dramatyczne.

2 kwietnia (niedziela) godz. 19:00
Centrum Kultury Raszyn
Al. Krakowska 29A

Bilety w cenie 20 zł, 10 zł (seniorzy, uczniowie oraz studenci) w sprzedaży od 29 do 30 marca w godz. 17:00 – 19:00 oraz godzinę przed spektaklem.

plakat 2

O idei spektaklu.

Stosunkowo niedawno odkryte listy Fontany wraz z niektórymi nieznanymi dotąd listami Chopina w 2009 roku wydała Magda Oliferko. Listy te rzucają nowe światło na, jak się okazuje, niejednoznaczną przyjaźń między dwoma kompozytorami, z których tylko jeden był wielki. Ich wzajemne stosunki, tragiczne perypetie życiowe Fontany, zawody i niespełnienia, w których Chopin nie chciał lub nie mógł uczestniczyć, zostawiły pewną rysę na tej przyjaźni. Ukryty żal Fontany wobec Chopina, nigdy wprost niewyjawiony przed przyjacielem, którego – jak się dowiadujemy z tych listów – Fontana kochał i nienawidził, prawdziwie podziwiał, traktował jako największego na świecie kompozytora. To motyw realny, niepozwalający nam zbytnio oderwać się od ziemi, choć mimo to dosyć swobodnie fruwamy z naszymi bohaterami w tytułowych „obłokach”. Dialogi między przyjaciółmi odbywają się w zaświatach, w przestrzeni pozaczasowej, po śmierci obu twórców.
W naszym spektaklu konflikt między kompozytorami wielkim i małym, mistrzem i jego sekretarzem, czarodziejem salonów paryskich i jego Piętaszkiem, przenosi się na sferę muzyki, staje się pretekstem dla zmagań muzycznych, których jesteśmy świadkami. Autentycznej korespondencji z czasów Chopina, towarzyszy „polemika” koncertowa między klasycznym fortepianem (z oryginalną muzyką Chopina), a egzotycznymi instrumentami, wykonującymi etniczne parafrazy Marii Pomianowskiej. Spektakl odznacza się maksymalnym zintegrowaniem tekstu i muzyki. Zastosowanie określonej muzycznej stylistyki adaptacyjnej i egzotyczno-archaicznego instrumentarium uzależnione jest od sytuacji przewidzianej w scenariuszu, od geograficznego miejsca zatrzymania się bohaterów.
Znana jest na świecie Maria Pomianowska ze swych folkowo-etnicznych trawestacji. Jej płyta Chopin na pięciu kontynentach stała się kanwą artystyczną i prawdziwą inspiracją dla niezwykle oryginalnej syntezy dramatu fantasy i fantazyjnie przysposobionej muzyki naszego Mistrza, muzyki w tym wydaniu jeszcze bardziej uwydatniającej syntezę polskości i światowej wielokulturowości. Wiąże się z tym chwyt fabularny – metaforyczna „podobłoczna”, ponadczasowa wędrówka naszych bohaterów, którzy zatrzymują się nad różnymi krainami świata. To tym bardziej uzasadnia nadanie przez Marię Pomianowską  muzyce Chopina autentycznego kolorytu muzyki narodów i ludów różnych zakątków Ziemi.
Autor również w swej poetyckiej wyobraźni, niosąc swych bohaterów w przestrzeni bez czasu, czyli po ich śmierci, przywołuje najprawdziwsze obrazy z ich życia, odwołując się do znanych z historii wydarzeń i do cytatów z ich niedawno odkrytych listów. Znowu więc fantazja nasycona jest autentyzmem.
I na tym chyba głównie polega oryginalność zamysłu tej sztuki, która stara się w subtelny sposób przeszczepić, zwłaszcza młodej publiczności, niepowierzchownie traktowane wartości dydaktyczne. Jest to szczególna wartość dodana tej skromnej w realizacji teatralnej sztuki muzycznej.

 

O spektaklu  i artystach.

Jedną z podstawowych zalet przedstawienia jest muzyka Chopina (we fragmentach też Juliana Fontany) w niezwykłej etnicznej aranżacji Marii Pomianowskiej, multiinstrumentalistki, znanej na świecie i koncertującej wciąż na niemal wszystkich kontynentach. Trzynastokrotnie np. występowała ona na dworze cesarskim w Japonii, wielokrotnie w innych krajach Azji: w Indiach, Pakistanie, Chinach, w Afryce Czarnej i Arabskiej. Stale współwystępuje z wybitnymi instrumentalistami różnych, często egzotycznych narodów.
Maria Pomianowska otrzymała nagrodę za swą pracę artystyczną dla Mazowsza z rąk Marszałka Województwa Mazowieckiego A. Struzika, a także za całą swą działalność artystyczną Srebrny Krzyż Zasługi od Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego.

Możemy się również pochwalić najwybitniejszymi aktorami polskiego teatru, kina, telewizji i radia, którzy biorą udział w naszym spektaklu. Aktorzy ci w 2011 r. stali się zdobywcami najwyższych wyróżnień Teatru Polskiego Radia – Wielkiego Splendora. Wielki Splendor Splendorów został przyznany Olgierdowi Łukaszewiczowi. Henryk Talar w 2016 r. w Sopocie dostał Wielką Nagrodę Festiwalu Dwa Teatry. Autor sztuki – Grzegorz Walczak – za tekst tej sztuki otrzymał w listopadzie 2015 r. Nagrodę im. Witolda Hulewicza, a w lutym 2016 r został odznaczony medalem Zasłużony Kulturze GLORIA  ARTIS.
Sztuka charakteryzuje się oryginalnością tak pod względem tekstowym,  jak i muzycznym. Klasyczny fortepian chopinowski „toczy bitwę” z niezwykłymi etnicznymi parafrazami Marii Pomianowskiej granymi na dawnych i egzotycznych instrumentach z pozycji różnorodnych narodowych kultur świata.  Nasz spektakl nie traktuje tematu chopinowskiego w sposób klasyczny, akademicki, nie jest też utrzymany w patetycznym tonie, ma momenty swobodne, a nawet żartobliwe.  Konflikt dramatyczny opiera się na autentycznych przekazach – tj. na  kilka lat temu odkrytych i opublikowanych przez Magdalenę Oliferko listach Chopina i listach Fontany do przyjaciół – jest jednak osadzony w intrygującej szerszą publiczność formule fantasy, konkretnie – w formie dialogów po śmierci obu muzyków.
Prapremiera odbyła się w Teatrze Praga (w siedzibie Fabryki Trzciny). Utwór ten został nagrany w styczniu 2012 r. w wersji słuchowiskowej Teatru Polskiego Radia. Emisja premierowa odbyła się w Programie I PR 29.02. 2012 r.

artysci

#d7151a
Change this in Theme Options